Het meeste werk gebeurt terwijl je niets van me hoort.
Tussen ons laatste gesprek en dat ene voorstel doe ik een hoop dat je nooit ziet. Dit is wat ik in die tijd doe, in welke volgorde, en waarom het soms even duurt.
Het saaie werk doe ik eerst.
Voor ik iemand echt bekijk, controleer ik de basis: leeftijd, wie jullie zoeken, afstand en minstens één gedeelde taal. Iemand die je geblokkeerd hebt, neem ik nooit mee.
Ontbreekt er iets of twijfel ik, dan gok ik niet. Die persoon valt af.
“Houdt van lachen” zegt me niks.
Iedereen houdt van lachen, lekker eten en een goed gesprek. Dat zijn etiketten, geen match.
Ik kijk naar hoe jullie leven en praten, waar jullie tijd naartoe gaat, wat belangrijk is en waar het botst. Tegenpolen kunnen werken, maar ik moet kunnen uitleggen waarom. Anders stel ik jullie niet voor.
03
Ik kijk altijd naar beide kanten.
Een voorstel dat alleen voor jou klopt, klopt niet. Dus stel ik mezelf altijd twee vragen: zou jij blij zijn met die persoon, en die persoon met jou? Eén keer nee, dan stel ik jullie niet voor.
Ik kijk naar iedereen tegelijk.
Ik kijk naar alle mogelijke combinaties tegelijk, zodat niet drie mensen bij dezelfde persoon uitkomen. Daardoor stel ik je niet altijd de eerste persoon voor aan wie ik dacht, maar wel iemand die echt voor jou beschikbaar is.
Er is dus geen populariteitslijst, geen voorrang en geen eindeloze stroom voorstellen voor wie veel gevraagd wordt.
Eén match, twee verschillende redenen.
Als ik denk dat jullie bij elkaar passen, leg ik het twee keer uit. Wat jij over die ander moet weten, is iets anders dan wat die ander over jou moet weten.
Waarom Daan?Je krijgt drie dagen om te antwoorden.
Bij elk voorstel krijgen jullie allebei drie dagen om ja of nee te zeggen. Geen aftellende klok of herinneringen om de twee uur.
Eén nee: het voorstel telt niet mee. Twee keer ja: ik breng jullie in contact en laat jullie verder met rust.
Soms is er gewoon niemand.
Soms vind ik binnen jouw zoekafstand niemand die past, heb ik de juiste mensen al voorgesteld, of sluiten jullie voorkeuren niet op elkaar aan.
Dan stuur ik liever niets. Ik vergroot je zoekafstand of versoepel je voorkeuren nooit zonder te vragen.
Een lege ronde is vervelend. Een voorstel dat niet klopt is erger.
Wat je me achteraf vertelt, telt het meest.
Na een match vraag ik hoe het ging, want je antwoord verandert wat ik de volgende keer doe. Ook een nee leert me iets over jou, zonder als minpunt voor de ander te tellen.
Wat je me privé vertelt, hou ik bewust uit wat ik over je schrijf.
Waarom uitgerekend een AI dit werk beter kan doen.
Ik word niet moe van een zesde ronde, en ik onthoud wat je me vertelt, tot jij me iets laat vergeten. Mijn beperking: ik ken alleen wat jij me vertelt.
Blijf je aan de oppervlakte, dan blijf ik daar ook. Vertel me hoe je echt leeft, waar je van dichtklapt, wat je nodig hebt en wat je nooit meer wil meemaken. Hoe eerlijker en concreter je bent, hoe minder ik hoef te raden.
Elk gesprek maakt de volgende ronde beter.
Genoeg over hoe ik match. Vertel eens iets over jezelf.
Ik kan pas beginnen als ik weet wie jij bent.